( Real Life Story ) MARY JOY, REG. NURSE, TINDERA NG ISDA SA PALENGKE NGAYON

[Dimmu Borgir]

this is all about mentality.. At yun ang mahirap baguhin sa atin. Nagtitiis tau sa maliit na sahod na alam nating kulang kesa sa sumubok taung magnegosyo. The reality is no need na nakatapos tau ng college, masteral, o doctorate para umasenso tau. A simple high school graduate can be a millionaire, or a college drop out can be a billionaire. Or even a elementary graduate only can become a millionnaire, pero kung empleyado ka, kahit doctorate graduate ka na, di ka magiging milyonaryo..
   
Lets make an example. Mas bumibilib tayo sa isang junior executive na naka neck tie at nagtatrabaho sa isang malaking kumpanya na ang sahod ay 20k monthly kesa sa isang graduate na nagtitinda sa palengke pero kumikita naman ng 60k monthly.

Pure mentality?

Yes because u can earn even 100k monthly if u know how to use leverage and u have a starting business like mary joy.

But that is not easy to do, pero pag naestablish muna lahat, kahit supervisory na lang ang trabaho mo kikita ka pa rin ng ganun.. Unlike empleyado na for life time, empleyado ka..

Our educational system is never meant to be entrepreneurial. Ask 95% of 4th year high school students e puro mag trabaho ang tutok, mapa medical health field, engineering, or education.

Totoo na walang yumayaman sa pagtatrabaho.

Saan pumapasok ang entrepreneurs? Pag na realize mo na di ka yayaman sa trabaho mo at di ito matutustusan ang mga pangarap mo na nag iisip ka na kung paano ito matutupad outside of work.

[Ultraman80]

wow, "entrepreneur"... ang sarap sabihin. Mas maganda kesa maging "empleyado", mas "ma-pera" kumpara sa maging alila ng mga malalaking kumpanya. Pero sagutin mo kaya ang tanong na ito.

Saan mangagaling ang kapital?

Pautang? Pamana? Bumbay? Loterya? Bingo? Slot Machine? Pagnanakaw? Casino? Sakla? Jueteng? Gobyerno?

Madaling banggitin na "magsimula ka kasi ng negosyo" par magkaroon ka ng progreso kesa sisihin mo ang pamahalaan sa kawalan ng trabaho. Pero matutustusan mo ba ang capital na kailangan mo para mag negosyo?

Sige, sabihin na nating may pautang na 5000php mula sa bumbay. Babayaran mo ng 200php per day. Magsisimula ka ng negosyo. "Pagkain" ang pinakamadaling ibenta. Sa 5000php mong puhunan, magkano ang kailangan mong kitain para mapaikot mo ang pera at may maibenta ka pa bukas? Pero teka, sa kabilang kanto ng bahay mo, meron din palang nagtitinda ng pagkain, 3 taon na silang nagluluto ng pagkain at madami na silang parokyano? sino na ang bibili sayo? sa kabilang kanto, meron ding nagbebebenta ng pagkain, 6 na buwan na siyang nagluluto. Sino pa ang bibili sa iyo? Fast forward natin, Kumita ka ng 500php sa unang araw mo, 200php para sa pambayad ng bumbay, "arawan" kasi silang maningil. 300php ang natira sayo. Paano mo ulit ito paiikutin para may matinda ka bukas?

Meron ding pautang ang gobyerno, sa barangay class, sa SSS, sa GSIS, sa pag-ibig at kung saan saan pang ahensya. Pero gaanong hirap kumuha ng loan? Alam mo ba kung gaano karaming papeles ang dadaanan mo para makahiram ng 5000? At hindi ba titignan ng mga ahensya na ito kung paano mo mababayaran ang loan mo? Walang trabaho, walang puhunan, walang ma-uutungan kaya tatanga na lang dahil mas "maganda ang magbusiness"?

Nakikita mo ba ang punto? Negosyo? OO madaling sabihin sa tao na magnegosyo. Pero hindi mo ito pwedeng "basta-basta" pasukin kung hindi mo alam kung paano. Ikumapra mo sa trabaho na dapat binibigay ng gobyerno. SSS, GSIS, Pag-ibig, HMO cards, Philhealth, VL, SL, Paid Leaves. Lahat yan benepisyo mo pag nagtratrabaho ka na. Kung mag nenegosyo ka at wala kang puhunan, tingin mo ba ay kaya mong bayaran ang mga benepisyo na ito para kapag may nangyari sa iyo at magkasakit ka ay meron ka paring pangtustos sa pangangailangan mo?

Ang negosyo ay magtatagumpay lang kung alam mo kung ano ang "produkto" mo at kung kanino mo ito maibebenta. Kung ang produkto mo ay "skills" mo, ang pinakamatalinong investment ay "magtrabaho" ka sa kumpanya na kailangan ang skills mo. Kapag umasenso ka sa "trabahong" napili mo, at nakaipon ka, saka ka "magnegosyo".

So please spare me the idea that "Filipinos" only know how to work for other people, rather than "create" a job for themselves. And spare me the mentality that we should make the opportunities ourselves because the government cannot provide for us. It's the government's duty to provide "JOBS" to the new graduates so that they can learn, and in time "create" an opportunity for themselves; and by that I mean "become entrepreneurs" when they have the ability to make one.

[Dimmu Borgir]

this is the usual question, starting "capital".

hindi naman lahat ng negosyante eh may pangkapital na milyones sa negosyo nila.. Karamihan eh humihiram sila o di kaya naman joint venture, sayo yung idea saka management, sa kabila naman yung financial.
Pero just in case na gusto mo sau lang.

Bibigyan kita ng example (napanood ko to sa Channel 7) na ang isang estudyante ay nag eloading business (yung kapital nya dito eh galing lang sa allowance nya) tapos yung kinita nya dito eh tinabi nya hanggang sa dumating na nakaipon sya tapos nag invest sya sa food cart, nag save ulit sya tapos naka invest na naman sya sa water refilling station.. di pa sya graduate, may million na sya from the two businesses.

Mahirap ba ang ginawa nya? Di mo ba kaya yun?

Namuhunan ba sya ng milyon?

Hindi..

Ikaw kung empleyado ka, magsave ka tapos subukan mong magnegosyo ng maliit papunta sa malaki..

Alam mo ba kung magkano ang puhunan ni Injap Sia sa Mang Inasal? At kung paano sya naging bilyonaryo in just 8 years?

Right attitude lang ang kailangan and determination to succeed..

NAkakalungkot na karamihan sa atin eh wala nito...



   

wow, "entrepreneur"... ang sarap sabihin. Mas maganda kesa maging "empleyado", mas "ma-pera" kumpara sa maging alila ng mga malalaking kumpanya. Pero sagutin mo kaya ang tanong na ito.

Saan mangagaling ang kapital?

Pautang? Pamana? Bumbay? Loterya? Bingo? Slot Machine? Pagnanakaw? Casino? Sakla? Jueteng? Gobyerno?

Madaling banggitin na "magsimula ka kasi ng negosyo" par magkaroon ka ng progreso kesa sisihin mo ang pamahalaan sa kawalan ng trabaho. Pero matutustusan mo ba ang capital na kailangan mo para mag negosyo?

Sige, sabihin na nating may pautang na 5000php mula sa bumbay. Babayaran mo ng 200php per day. Magsisimula ka ng negosyo. "Pagkain" ang pinakamadaling ibenta. Sa 5000php mong puhunan, magkano ang kailangan mong kitain para mapaikot mo ang pera at may maibenta ka pa bukas? Pero teka, sa kabilang kanto ng bahay mo, meron din palang nagtitinda ng pagkain, 3 taon na silang nagluluto ng pagkain at madami na silang parokyano? sino na ang bibili sayo? sa kabilang kanto, meron ding nagbebebenta ng pagkain, 6 na buwan na siyang nagluluto. Sino pa ang bibili sa iyo? Fast forward natin, Kumita ka ng 500php sa unang araw mo, 200php para sa pambayad ng bumbay, "arawan" kasi silang maningil. 300php ang natira sayo. Paano mo ulit ito paiikutin para may matinda ka bukas?

Meron ding pautang ang gobyerno, sa barangay class, sa SSS, sa GSIS, sa pag-ibig at kung saan saan pang ahensya. Pero gaanong hirap kumuha ng loan? Alam mo ba kung gaano karaming papeles ang dadaanan mo para makahiram ng 5000? At hindi ba titignan ng mga ahensya na ito kung paano mo mababayaran ang loan mo? Walang trabaho, walang puhunan, walang ma-uutungan kaya tatanga na lang dahil mas "maganda ang magbusiness"?

Nakikita mo ba ang punto? Negosyo? OO madaling sabihin sa tao na magnegosyo. Pero hindi mo ito pwedeng "basta-basta" pasukin kung hindi mo alam kung paano. Ikumapra mo sa trabaho na dapat binibigay ng gobyerno. SSS, GSIS, Pag-ibig, HMO cards, Philhealth, VL, SL, Paid Leaves. Lahat yan benepisyo mo pag nagtratrabaho ka na. Kung mag nenegosyo ka at wala kang puhunan, tingin mo ba ay kaya mong bayaran ang mga benepisyo na ito para kapag may nangyari sa iyo at magkasakit ka ay meron ka paring pangtustos sa pangangailangan mo?

Ang negosyo ay magtatagumpay lang kung alam mo kung ano ang "produkto" mo at kung kanino mo ito maibebenta. Kung ang produkto mo ay "skills" mo, ang pinakamatalinong investment ay "magtrabaho" ka sa kumpanya na kailangan ang skills mo. Kapag umasenso ka sa "trabahong" napili mo, at nakaipon ka, saka ka "magnegosyo".

So please spare me the idea that "Filipinos" only know how to work for other people, rather than "create" a job for themselves. And spare me the mentality that we should make the opportunities ourselves because the government cannot provide for us. It's the government's duty to provide "JOBS" to the new graduates so that they can learn, and in time "create" an opportunity for themselves; and by that I mean "become entrepreneurs" when they have the ability to make one.

[Dimmu Borgir]

the truth is pag aasa ka sa gobyerno, walang mangyayari sa buhay mo. In order to succeed, u have to find opportunity para sa sarili. Napakaraming kwento ng rags to riches person na di naman tinulungan ng government nila, nagsikap sila..  Tingnan mo ang story ni Dhirubhai_Ambani, from scratch to second richest family in the world..

Pero kung sa bawat failure mo, hahanap ka sa paligid mo ng masisiisi, di ka talaga aasenso. As saying goes "Di mo kasalanan na ipinganak kang mahirap pero kasalanan mo pag namatay kang mahirap"

So please spare me the idea that "Filipinos" only know how to work for other people, rather than "create" a job for themselves. And spare me the mentality that we should make the opportunities ourselves because the government cannot provide for us. It's the government's duty to provide "JOBS" to the new graduates so that they can learn, and in time "create" an opportunity for themselves; and by that I mean "become entrepreneurs" when they have the ability to make one.

[Ultraman80]

this is the usual question, starting "capital".

hindi naman lahat ng negosyante eh may pangkapital na milyones sa negosyo nila.. Karamihan eh humihiram sila o di kaya naman joint venture, sayo yung idea saka management, sa kabila naman yung financial.
Pero just in case na gusto mo sau lang.

Bibigyan kita ng example (napanood ko to sa Channel 7) na ang isang estudyante ay nag eloading business (yung kapital nya dito eh galing lang sa allowance nya) tapos yung kinita nya dito eh tinabi nya hanggang sa dumating na nakaipon sya tapos nag invest sya sa food cart, nag save ulit sya tapos naka invest na naman sya sa water refilling station.. di pa sya graduate, may million na sya from the two businesses.

Mahirap ba ang ginawa nya? Di mo ba kaya yun?

Namuhunan ba sya ng milyon?

Hindi..

Ikaw kung empleyado ka, magsave ka tapos subukan mong magnegosyo ng maliit papunta sa malaki..

Alam mo ba kung magkano ang puhunan ni Injap Sia sa Mang Inasal? At kung paano sya naging bilyonaryo in just 8 years?

Right attitude lang ang kailangan and determination to succeed..

NAkakalungkot na karamihan sa atin eh wala nito...



 

Yeah, naiintindihan ko na nasa pagsisikap nung bata kung paano siya nagkaroon ng "milyones" kahit hindi pa siya graduate, at napakaraming kwento ng "rags to riches" na napapanood sa TV.

Pero read between the lines. Ang business ay magsu-succeed lang kung "alam" mo ang produkto mo at kung saan mo ito maibebenta, at kung paano mo mapapaikot ang kapital mo, o ang perang na-invest mo. Ang tanong ay "saan ka kukuha ng kapital?" at secured ka ba kung magsisimula ka ng business? Hindi ko din sinasabi na kailangan mo ng milyones para magsimula ng business, kaya nga 5000 lang ang nilagay kong puhunan para sa capital, pero ang tanong ko, saan ka kukuha ng 5000 para mag-start ng negosyo mo?

Sa business, meron kang pag-asang umangat, meron ka ring tsansang lumubog. Sa trabaho, meron kang tsansang ma-enjoy yung kinikita mo as long as walang mangyari sayo at hindi ka materminate sa trabaho. Simply put, Business is risky, while jobs are more secured.

Pero tatanungin jo ito. Nung nag-aaral pa ako sa PUP, may kaklase akong nagtratrabaho bilang Cadet Officer. May allowance siya na 500php per week, pero one time na may problema siya, nakausap ko. Kulang daw ang pangtuition nya. ang tuition ko sa PUP nuon ay 500php lang para sa isang semester. Nagkompute kaming dalawa. Nagdown-payment siya ng 250php para sa semester at may natitira siyang 250 pesos para pang gastos nya sa pagkain at pangaraw-araw sa loob ng isang linggo. kape lang sa umaga, Kanin at hininging sabaw ang pagkain nya sa tanghali, at Kanin at sabaw din sa gabi. Ngayon ang tanong ko, kung magbusiness yung kaklase ko nuon, saan siya kukuha ng pera?

Nagtratrabaho siya bilang kadete, nag-aaral bilang isang estudyante. bumibili ng libro at requirements, at namamasahe para pumasok. Magbabayad pa siya ng kakarampot na tuition fee.

Hindi ba mas maganda na "magtrabaho" muna at kumita ng pera bago ka magsimula ng negosyo na walng kaalam-alam? at kanino ka hihingi ng trabaho, hindi ba at provided ito dapat ng gobyerno para sa mamamayan? Hindi rin natin pwedeng sabihin ang argumento na "ayaw" kasing magsikap ng mga tao na maghanap ng opportunity, kung magtatanong ako ng isang unemployed ngayon malamang isasagot nya na "naghanap siya ng trabaho 'sangkaterbang empleyado pero hindi siya natanggap" dahil hindi akma ang pinag-aralan nya sa posisyon na papasukan nya. Hindi ba trabaho ng gobyerno na i-regulate ang mga opportunity na ito para mas maraming tao ang magkaroon ng trabaho at in time "magkaroon ng negosyo"?

BTW, may business din kami sa pamilya kaya alam ko kung paano mag-handle ng business. Alam ko rin ang katakot-takot na presyo ng tax na kinokolekta ng munisipyo at BIR sa mga business namin. Sa presyo ng registration ng mga business at public utility vehicle. Alam ko na buong araw kami kailangan magtratrabaho, mula 5am hanggang 11pm ng gabi para patuloy na umikot ang business.

[Dimmu Borgir]

right, dapat pag nag negosyo ka dapat alam mo ang ins & out, dapat passion mo talaga lalo na kung first business. pero regarding sa capital, pwede kang mag ipon, di ko naman sinabi na kailangang mangnegosyo ka muna, depende na sa tao yun kung gaano kalakas ang loob.

Look at the story of homeless man  Chris Gardner, partida to may anak pa, pero ngaun milyonaryo na.

Paano nya ito ginawa? Determinasyon at nagtagumpay sya..

Nothing is impossible kung determinado ka..

[Dimmu Borgir]

and everything is not possible if u don't have the right attitude and determination..

[charliehouse]

Kung yan nga ang policy ipapatupad, marami din pupunta mga nurse dyan kahit isapalaran pa nila ang buhay nila. Nasa no choice state dahil nurse na sila and yet wala sila makuha trabaho dito sa pinas. Mas mapapahamak sila nyan pag may ganyan policy hehe. Kargo pa ng gobyerno kung ano manyayari sa kanila hehd

Sent from my HTC Sensation Z710e using Tapatalk 2

Marami namang health centers at hospital sa Pilipinas na nangangailangan ng nurses eh yung ibang health centers nga midwife or bhw lang ang personnel kasi hindi makahanap ng nurse at doctor. The point is namimili ang nurse ng trabaho they wont take the government's offer.

How can it solve? Simple, if you lower the restrictions and actively negotiate with other countries to ease their restrictions as well, our nurses will be able to easily move to other countries and practice their talents there. Of course, to prevent unchecked brain drain, there should also be some failsafe mechanism in place...

lowered na ang restriction natin sa mga foreign nationals minimal na lang ang restriction given by the police power vested in the constitution.

@Topic

Tanong lang sa nagsasabing dapat eh negosyo tayo nagfofocus at hindi sa employment, saan mo kukunin ang capital na magfafacilitate ng iyong pagsisimula? Ilan na ba ang naging successful business/entrepreneur sa Pilipinas? Assuming na magnenegosyo ka ilang taon ba para makamit mo ang desired earnings mo with a MINIMAL capital lets say 20,000 ang capital mo kasi yun lang ang meron ka tutubo ba yan to 60k-100k a month agad-agad? kung hindi pano mo tutustusan ang panggastos mo given na may pamilya ka? ano ba ang kasiguraduan mo na mag susuccess ang business mo at hindi ito lulubog at mababaon ka sa utang?

[fayt]

Marami namang health centers at hospital sa Pilipinas na nangangailangan ng nurses eh yung ibang health centers nga midwife or bhw lang ang personnel kasi hindi makahanap ng nurse at doctor. The point is namimili ang nurse ng trabaho they wont take the government's offer.

lowered na ang restriction natin sa mga foreign nationals minimal na lang ang restriction given by the police power vested in the constitution.

@Topic

Tanong lang sa nagsasabing dapat eh negosyo tayo nagfofocus at hindi sa employment, saan mo kukunin ang capital na magfafacilitate ng iyong pagsisimula? Ilan na ba ang naging successful business/entrepreneur sa Pilipinas? Assuming na magnenegosyo ka ilang taon ba para makamit mo ang desired earnings mo with a MINIMAL capital lets say 20,000 ang capital mo kasi yun lang ang meron ka tutubo ba yan to 60k-100k a month agad-agad? kung hindi pano mo tutustusan ang panggastos mo given na may pamilya ka? ano ba ang kasiguraduan mo na mag susuccess ang business mo at hindi ito lulubog at mababaon ka sa utang?

Kung magsisimula ka from the scratch. Sa job employment muna magsisimula. Di kaya sa mga financial institution na nagpapautang mg capital.

Sent from my HTC Sensation Z710e using Tapatalk 2

[bong1830]

isa lang masasabi ko, kahit sino pa umupong presidente kung naka-ikot naman sa kanya puro mga trapo!!!!! 

[xxxchoholic Rai ♥]

isa lang masasabi ko, kahit sino pa umupong presidente kung naka-ikot naman sa kanya puro mga trapo!!!!! 

true yan sir wala magbabago sa pinas

kahit gaano pa kagaling presidente

[fayt]

May pagbabago kung magaling ang presidente.. kasi kung magaling ka hindi ka naman papauuto sa mga nakapaligid sayo

Sent from my HTC Sensation Z710e using Tapatalk 2

[Kolehiyala™]

nakakarelate ako kasi nursing grad at board passer din sis ko... buti na lang natulungan siya ni tito na makapasok sa hospital... ngayon kung wala kang kakilala walang mangyayari

[GHOST PROTOCOL]

nursing, katulad ng pagiging pari, madre, pulis, sundalo, guro, duktor at abugado....mga propesyon at bocasyon na dapat ay tutulong sa paghubog ng isang pamayanan. ang layunin sa likod ng mga propesyon na ito ay tumulong sa kapwa at hindi ang magpayaman. noon, may tanong: bakit nursing ang gusto mo? kasi gusto ko tumulong sa kapwa. ngayon, ang sagot: kasi gusto ko makapag abroad. nakakalungot. kung ang gusto mo ay yumaman at mag negosyo, sana kumersyo ang kinuha mo. may mga empleyadong yumayaman sa kanilang napiling trabaho. may mga mag aaral na gustong makatapos para mag negosyo. pero kung lahat ng tao sa pilipinas ay negosyante, sino pa ang bibili? sino pa ang maglilingkod sa mga hospital, mga paaralan, mga presinto at mga sala ng hukuman? ang nagiging problema kasi sa atin ngayon, kung ano ang USO na kurso yun ang kukunin. "ah mag nursing ka para madaling makapag abroad" ayan tuloy, santambak ang mga RN pero walang mapasukan. sana ibalanse ng CHED at ng DOLE ang dami ng mga mag aaral na gustong kumuha ng kurso sa kolehiyo base sa pangangailangan. kaya tuloy ang mga RN nagiging tindera, call center agents, med rep, sales rep, at kung ano  ano pang rep. kahit mga guro ganun din. tama, yayaman ka lang sa negosyo, eh di sana lahat na lang tayo nag negosyo.

[Hashishtemasu]

Some people wanted to take advantage of the demand for nurses, and some people wanted to take advantage (and still are) of the former.

IMO, DepEd and CHED need to find a way to divert people to other in demand courses while DOLE looks into the abusive policies of some hospitals. We don't need the president himself to work on this but some initiative must be taken by the people in power.